Zamanın ehemmiyetinin daha fazla olduğu yıllarda, İstanbul’un yemiş iskelesinde kahve satan, kahve yapan Üsküdarlı Bilge bir zaat varmış. Her cinsten insan bizim kahvecinin sohbetini dinlemeye, iki çift nasihatini almaya, derdini paylaşmaya gelirmiş.

Bu alim adamın asıl mesleği kahve yapmak değil, kahve satmakmış. Alimin kahvesi, acılığıyla bilinirmiş. Yine o zamanın günlerinden bir gün, bu kahvehaneye bir yeniçeri askeri girmiş. İçeride her zaman olduğu gibi acı kahveyi seven müşteriler vardır fakat içlerinden bir tanesi Rum’dur ve nargile içmektedir. Tam bu esnada, içeriye bir yeni çeri askeri girip;
Ey bilge insan, elleri maharatlı, yüreği zengin, ufku geniş mübarek.. Tüm müşterilere benden bir kahve yap ve ikram et fakat şuradaki kafir müstesna.

Kafir dediği az önce bahsettiğim Rum Gemi Kaptanı’dır. Kendi halinde, köşesinde oturan Rum kendisine itaf edilen sözlere bakar ve iç çeker… Nargilesine döner ve kendi karanlığında kalmaya devam eder.

Kahvehanenin işleticisi, bilge adam ise herkese ikramını yaptıktan sonra Rum Gemici Kaptan’ına ve kendisine olmak üzere iki fincan kahveyi eline alıp, kaptanın yanına varmış. Kendisine o vakit seslenen yeniçeriye ise ;
Yeniçeyi : “Ben o kişi müstesna dememiş miydim?”
Kahvehane Sahibi : “Bu senin değil, benim ikramım”
diyerek cevap verir. Rum Kaptanın yanına oturur, uzunca sohbet ederler. Rum Kaptan, öylesine çok hoşlanır ki Kahvehane’nin sahibinin yaptığından, memleketine döndüğünde bu havadisi notlarına kaydeder.

Aradan 40 yıl kadar vakit geçer. Sisam Adası’nda büyükçe bir isyan çıkar. Rumlar isyan etmektedir. Bizim kahvehane sahibi, kahvecimiz de yeniçeriye kayıtlı olduğundan o dönemde Sisam Adası’nda görev yapmaktadır fakat bir şekilde Rum’ların eline geçer.

Rumlar, ellerindeki esirleri pazarlarda satarak isyanlarına para geliri sağlamaktadır. Satılan bir çok Osmanlı Er’i öldürülmek üzere alınmaktadır. Kahveci’ye müthiş bir fiyat sunar yaşlı bir adam ve kahveciyi alır emrine. Toplumun olduğu ortamdan uzaklaşarak ıssız bir yere götürür. Rum Kaptan hatırlamıştır kahveciyi fakat kahveci kaptanı çoktan unuttuğundan korkusu devam etmektedir.

Rum Gemici Kaptan;
—“Ey bilge insan, bana ikram ettiğin kahve bugüne uzanan bir dostluk oluşturmuştur aramızda. Sen unutsanda, ben o kahvenin hatrını unutmadım. Şimdi özgürsün fakat dilersen, seni güvenlice memleketine götürebilirim..

Bu yazıyı beğendiniz mi ? :




*** *** KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNNUTMAYIN ** ***

*** *** KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNNUTMAYIN *** ***